Tags

, , , , , , , , , , , , , , ,

Afgelopen week werd ik er opeens weer mee geconfronteerd: een verjaardagskalender die té nauwgezet wordt bijgehouden. Op de kalender stond de naam van een overleden tante met één pennestreek doorgehaald. Nu kon ik deze lieve vrouw, en ik begreep het gewoon niet, ik vond ook dat ze dit niet had verdiend. Na je dood mag je toch nog wel herinnerd worden op je geboortedag?

Ik heb het veel vaker gezien op kalenders, bij de één krijg je een vet kruis achter je naam, bij de ander word je gewoon doorgestreept na je dood. Typex is ook een optie, maar dan moeten de wc-gangers weer zo puzzelen wie er onder dat witte streepje zat….lastig dilemma dus. Iedere keer een nieuwe kalender kopen is natuurlijk ook een mogelijkheid, maar dat loopt wel in de papieren…

Ik schrik er altijd een beetje van, en wordt wat verdrietig als ik bedenk, dat ook mij straks misschien dit lot is beschoren. Ik hoop dan ook oprecht dat mijn naam – na mijn overlijden- mag blijven op de verjaarskalenders, zodat er op mijn geboortedag een borreltje kan worden gedronken, er verhalen worden verteld ( vooral graag met al mijn slechte eigenschappen, sterke verhalen en gekke, rare akties…) en ik misschien nog postuum een glimlach op gezichten kan toveren. Want ook ná je dood  hoor je er toch gewoon bij?